Lęk separacyjny i Twój pies

Czy twój pies jest przerażony, kiedy zostawiasz go samego w domu? Czy dostałeś skarg od sąsiadów o tym, że szczeka, skomli lub wyć, kiedy odejdziesz? Czy wrócisz do domu, aby odkryć, że spowodował on poważne szkody w Twoim domu? Czy Twój pies zdaje się zapominać o wszystkich ćwiczeniach domowych, gdy jesteś daleko? Jeśli odpowiedziałeś "tak" na którekolwiek z tych pytań, to możliwe, że twój pies cierpi z powodu lęku separacyjnego.

Lęk przed separacją jest zaburzeniem, które powoduje, że psy wpadają w panikę na myśl o zostaniu samemu w domu. Panika jest tak przytłaczająca, że ​​kiedy odchodzisz, psy stają się destrukcyjne, szczekają jak szalone i mają włamania do domu. Kiedy wracasz do domu, ich pozdrowienia są często szalone. Stan ten jest stresujący zarówno dla psów, jak i dla właścicieli, zwłaszcza, że regularne treningi posłuszeństwa niewiele ułatwiają.

Dobrą wiadomością jest to, że możesz pomóc swojemu psu. Istnieją sposoby na zmniejszenie niepokoju psa. Jedna z najskuteczniejszych metod nosi nazwę systematycznej desensytyzacji. Polega ona na stopniowym umożliwieniu Twojemu psu przyzwyczajenia się do zostania samemu w domu. Oto, co musisz wiedzieć o lęku separacyjnym u psów i przezwyciężaniu go.

Vored Nuda Lęk separacyjny

Po pierwsze: czy twój pies się nudzi? Ludzie często mylą się z nudą o lęk separacyjny. Obydwu towarzyszą zachowania problemowe , takie jak destrukcyjne żucie i nadmierne szczekanie .

Różnica polega na tym, że nudę można przezwyciężyć, dodając do dnia psa więcej ćwiczeń i pobudzenia psychicznego; te rzeczy mają niewielki lub żaden wpływ na lęk separacyjny. Spróbuj dodać dodatkowy spacer, grę w dryblowanie lub przeciąganie liny, klasę posłuszeństwa i różne zabawki. Jeśli nuda jest powodem szczekania i żucia, powinieneś zauważyć dużą zmianę w zachowaniu twojego psa.

Jeśli żadna z tych rzeczy nie pomoże, powinieneś dalej postępować zgodnie z krokami, aby leczyć lęk separacyjny .

Zmień swoje zachowanie

Większość z nas ma rutynę, którą podążamy zanim wyjdziemy z domu: wziąć prysznic, ubrać, założyć płaszcz, chwycić klucze, wyjść przez drzwi. Po rozpoznaniu rutyny, twój niepokój psa może zacząć budować od pierwszego kroku. Oznacza to, że jego niepokój zaczyna się nie tylko od wyjścia z domu. Zamiast tego zaczyna się, gdy zadzwoni Twój budzik lub włączysz prysznic, a zanim wyjdziesz z domu, wpadnie w panikę.

Aby zapobiec temu lękowi w budynku, wprowadź zmiany w swoim zachowaniu. Zwróć uwagę na to, co robisz przed wyjściem z domu, i zacznij robić je losowo przez cały dzień. Na przykład możesz chwycić klucze i usiąść, aby oglądać telewizję, lub założyć płaszcz i nakarmić psa. W ciągu kilku tygodni twój pies nie powinien już widzieć tych rzeczy jako znaków, że masz zamiar wyjść za drzwi, a niektóre z jego lęku powinny być złagodzone.

Nadchodzisz i idziesz low-key

Większość z nas nienawidzi opuszczania naszych psów prawie tak bardzo, jak nienawidzi nas widzieć. To często prowadzi nas do wyrzeźbienia naszych psów z uczuciem i uwagą tuż przed wyjściem z domu i natychmiast, gdy idziemy w drzwiach.

Niestety może to zwiększyć niepokój twojego psa. Aby temu zapobiec, najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić, to zignorować psa przed wyjazdem i kilka minut po powrocie. W ten sposób mówisz swojemu psu, że twoje przybycie i wyjście to naprawdę nic wielkiego.

W przypadku łagodnych do umiarkowanych przypadków lęku separacyjnego, te kroki mogą być wystarczające, aby złagodzić niepokój psa. W trudniejszych przypadkach będziesz jednak musiał wykonać więcej pracy.

Pracuj swoją własną drogę do odległych okresów

Ten krok może być czasochłonny i wymaga prawdziwego zaangażowania ze strony właściciela psa. Po rozpoczęciu tego procesu ważne jest, aby twój pies nigdy nie był pozostawiony sam na dłuższy czas, dopóki jego lęk całkowicie nie zniknie. Dojście do tego punktu może trwać nawet kilka tygodni, więc być może trzeba będzie poświęcić trochę czasu na wakacje, wynająć opiekuna domowego lub znaleźć przedszkole, dopóki nie skończysz tego kroku.

Gdy masz już gotowy plan, aby upewnić się, że twój pies nigdy nie jest sam, nadszedł czas, aby zacząć go przyzwyczajać do twojej nieobecności. Planuj spędzanie co najmniej 30 minut na każdej sesji treningowej . Aby rozpocząć, wyjdź przez drzwi na krótki czas i wróć do środka. Nie możesz wyjść wystarczająco długo, aby lęk psa zaczął się budować, więc w przypadku poważnego lęku związanego z separacją możesz na chwilę wyjść na zewnątrz. Kiedy wrócisz do środka, zachowaj spokój i daj swojemu psu kilka minut na relaks. Kiedy już się zrelaksuje, wycofaj się na zewnątrz i powtórz ten krok, dopóki twój pies nie będzie wykazywał żadnych oznak niepokoju: bez sapania, stymulacji, ślinotoku itp.

Następnie nadszedł czas, aby powoli zwiększać ilość czasu, który minął. Ponownie, może to oznaczać tylko przesunięcie do dwóch sekund, a następnie trzech, i tak dalej w przypadku poważnych przypadków. Gdy zaczniesz dodawać czas, możesz pomieszać czas, w którym wystąpisz podczas sesji treningowej. Na przykład, jeśli możesz wyjść na zewnątrz na pięć minut, wyjdź na pięć minut, a następnie na trzy minuty. Zmień to, ale nie przekraczaj pięciu minut, dopóki twój pies nie będzie wykazywał oznak niepokoju.

Gdy będziesz pracował, aby zostawić psa samego na około 45 minut, powinieneś być w stanie szybciej zacząć dodawać czas. W ten sposób możesz pracować na tyle, by zostawić psa samego na godzinę, potem na dwie, a potem na cały dzień pracy.

Jeśli jesteś w stanie poświęcić godzinę lub więcej każdego dnia na trening, twój lęk powinien zostać znacznie poprawiony w ciągu kilku tygodni. Jeśli wykonałeś wszystkie kroki, a Twój pies nadal wykazuje oznaki niepokoju, być może będziesz potrzebował pomocy. Twój weterynarz może ci pomóc zdecydować, czy leczenie lub zatrudnienie behawiorysty jest właściwym krokiem dla ciebie i twojego psa.

Co się stanie, jeśli Twój pies nie będzie lepszy?

Jeśli wypróbujesz powyższe metody, a Twój pies nie wprowadzi większych ulepszeń, powinieneś zasięgnąć profesjonalnej pomocy. W rzeczywistości, jeśli lęk separacyjny psa jest bardzo poważny, prawdopodobnie najlepiej jest uzyskać pomoc od samego początku.

Porozmawiaj ze swoim weterynarzem o zachowaniu twojego psa. W niektórych przypadkach leki można stosować w połączeniu z modyfikacją zachowania. Pies w stanie podwyższonego lęku będzie miał problemy z uczeniem się nowych rzeczy. Leki mogą pomóc "zdjąć krawędź", aby łatwiej można było przejść do psa. Dobrym pomysłem jest również skorzystanie z pomocy trenera psów lub behawiorysty zwierząt . Ci profesjonaliści mają doświadczenie z psami takimi jak twoje i mogą oferować cenny wgląd.

Edytowane przez Jenna Stregowski, RVT