Inkubacja parwowirusa, transmisja i przetrwanie
Niezależnie od tego, czy stracisz szczeniaka na parwę, czy też chcesz zapobiec chorobom u ukochanego zwierzaka, możesz zastanawiać się, jak lepiej zrozumieć parvo i czy może ono rozprzestrzeniać się przez wymioty, a także kał. W tym rozbiciu Parvo, dowiedz się o inkubacji parwowirusa, transmisji i przeżywalności.
Parvo w psach
Parvo jest bardzo zakaźną chorobą wirusową u psów, formalnie znaną jako psiego parwowirusa. Możesz zauważyć zmiany w zachowaniu psa, takie jak wymiotowanie, utrata wagi lub brak apetytu.
Chociaż ta wersja parvo jest bardziej powszechna, możliwe jest również, że tworzy się w sercu szczeniąt, co zwykle powoduje śmierć. Najlepszym sposobem na uniknięcie parow jest wczesne szczepienie , ponieważ wirus ma tendencję do łapania szczeniąt w wieku od sześciu tygodni do sześciu miesięcy.
Należy pamiętać, że jeśli zwierzę wykazuje oznaki choroby, zaleca się jak najszybsze skonsultowanie się z lekarzem weterynarii.
Jak Parvo jest przelane
Okres inkubacji dla parvo wynosi od trzech do siedmiu dni, co oznacza, że zwierzę, które jest podatne na zachorowanie od tego wirusa, będzie wykazywać objawy kliniczne od trzech do siedmiu dni po ekspozycji na zwierzę chore na parwę. Parwowirus rozprzestrzenia się najczęściej z kałem, zakażoną ziemią, śliną, wymiocinami i fomitami (tj. Buty, dłonie lub inne przedmioty skażone wirusem). Wirus rozsiewa się w kale w bardzo dużych ilościach przez dwa do trzech tygodni po zakażeniu.
Wirus ten rozmnaża się w jelicie, więc wydzielanie infekcyjnych cząstek wirusa odbywa się głównie przez kał, ale parwowirus można także rozsiewać w ślinie i wymiocinach. Traktuj wszystkie odchody i wymioty jako potencjalnie zakaźne i pamiętaj o noszeniu rękawiczek i korzystaniu z odpowiednich urządzeń sanitarnych podczas pracy z parvo.
Parvo w środowisku
Parvovirus jest dość odpornym wirusem , który przetrwał długi czas w środowisku. W porównaniu do niektórych wirusów, które łatwo można zabić, dezynfekować lub przetrwać tylko kilka godzin, parwowirus może przetrwać kilka miesięcy w określonych warunkach, przy czym najkorzystniejsze są warunki cieniste, chłodne i wilgotne.
Dokładny czas przebywania parownika w otoczeniu zależy od wielu czynników, w tym między innymi od temperatury, wilgotności, światła słonecznego i innych czynników. Należy zauważyć, że ujemne temperatury są ochroną dla tego wirusa, a niskie temperatury nie zabiją parvo.
Dezynfekcja i czyszczenie obszarów
Jak już wspomniano, parvo może być rozrzucane na różne sposoby, jednak zazwyczaj jest przenoszone poprzez bezpośredni kontakt z zakażonymi psami lub przez kał i doustne drogi. Aby dezynfekować środowisko parwowiru , należy pozbyć się wymiocin, kału i dodatkowych materiałów przed czyszczeniem miejsc, w których wirus zawierał wybielacze. Ta metoda pomoże całkowicie zabić wirusa, ale jeśli masz innego psa, który będzie dzielił tę samą przestrzeń, możesz skontaktować się z profesjonalistą, aby upewnić się, że obszar jest odpowiednio oczyszczony, aby uniknąć infekcji u innych psów.