Ropień odnosi się do próby usunięcia zakażenia przez organizm. Walka z infekcją powoduje nagromadzenie białych krwinek i innych składników krwi zwanych potocznie ropą. Ciecz ta gromadzi się w mięsistej kieszeni pod skórą, która puchnie i staje się bardzo bolesna. Obrzęk nazywa się ropniem.
Przyczyny ropnia
Prawie wszystko, jak rana ugryzienia, drzazga, a nawet użądlenie owada, może spowodować ropień, jeśli powierzchnia skóry zostanie przebita.
Gdy powierzchnia skóry leczy rany, bakterie zostają zamknięte w środku, układ odpornościowy organizmu zostaje aktywowany i może wytworzyć się kieszeń infekcji.
Rzadziej "sterylny ropień" może rozwinąć się bez widocznego pęknięcia skóry. Na przykład siniak, który powoduje obrzęk tkanek i stan zapalny, może ulec zakażeniu i rozwinąć kieszeń infekcji.
Oznaki ropnia
Objawy ropnia obejmują miękki obrzęk i / lub drenowanie zielonej do żółtej, a nawet krwawej ropy z miejsca. Ropnie zazwyczaj również są bolesne i bardzo delikatne, a także odczuwalne w dotyku. Szczenię zwykle ma gorączkę, działa letargicznie, cierpi na brak apetytu i niechętnie porusza dotkniętym obszarem lub dotyka go.
Ugryzienie ran, które zaklinają organizmy zakaźne głęboko w tkance, są pierwszorzędnymi przyczynami ropni; zwykle znajdują się w okolicy głowy i szyi, ale mogą pojawić się w dowolnym miejscu na ciele. Szczenięta mogą rozwijać ropnie po ukąszeniu lub porysowaniu urażonego kota.
Ropnie mogą również wynikać z żucia niewłaściwego przedmiotu, który odłamuje się, w takim przypadku ropień może rozwinąć się na języku, dziąsłach lub policzku. Psy mogą również cierpieć na ropiejące zęby, zwłaszcza jeśli żucie zrywa ząb. Ropień zęba może powodować ślinienie lub odmowę jedzenia. Ropnie głowy i szyi zazwyczaj powodują puchnięcie jednej strony szyi.
Psy często cierpią również na ropnie gruczołów odbytu, w których obszar otaczający odbyt staje się czerwony, opuchnięty i tkliwy. Gdy ropień wybucha, możesz zauważyć śmierdzące wilgotne futro, gdy infekcja wysycha.
Diagnozowanie ropnia
Rozpoznanie ropnia jest zwykle wykonane ze znaków. Innym razem weterynarz może włożyć igłę w obrzęk i pobrać materiał, aby sprawdzić, czy infekcja jest obecna.
Jeśli twój szczeniak ma grubą sierść, uraz może być ukryty, a problem nie zostanie zauważony, dopóki pies nie odczuje bólu i nie drgnie od dotyku, albo ropień zacznie spływać. Gdy obrzęk pęcznieje ropą, skóra rozciąga się i staje się cienka, aż ostatecznie pęka. Śmierdzący płyn jest biało-zielonawy z odcieniami krwi i może zamoczyć otaczające futro.
Ropnie należy leczyć, gdy tylko zostaną zauważone, aby zapobiec dalszemu uszkodzeniu otaczającego obszaru. Infekcja może rozprzestrzeniać się, aż pobliska tkanka umiera, mięśnie lub nerwy są uszkodzone i / lub powstałe w ten sposób masywne rany są trudne do wyleczenia.
Leczenie Abscesses
W większości przypadków ropień jest tak bolesny, że twój szczeniak musi zostać znieczulony, zanim weterynarz będzie mógł go leczyć. Futro wokół obrzęku jest obcięte, a obszar dezynfekowany za pomocą chirurgicznego roztworu do szorowania, takiego jak betadyna.
Następnie rana zostaje zraniona, infekcja drenowana, a ropień spłukuje się roztworem, aby wyczyścić wnętrze kieszonki infekcji. Leki antybiotyczne są często przepisywane, a Ty musisz zaszczepić szczeniaka w domu na tydzień lub dłużej.
Gdy ropień jest bardzo głęboki lub inwazyjny, drenaż lub "knot" można chirurgicznie zszyć na miejscu, aby utrzymać opróżnianie obszaru w miarę gojenia się powierzchni skóry i zapobiegać powracaniu ropnia. Gdy miejsce operacji znajduje się w zasięgu zębów szczeniąt, elżbietański kołnierz uniemożliwia mu zawalenie gojącej się rany.
Leczenie ropni w domu
Jeśli zauważysz opuchliznę i podejrzewasz ropień, Twój lekarz weterynarii może zalecić ciepłe, mokre okłady, aby ból mógł dojść do bólu. Jeśli twój szczeniak pozwala ci to zrobić, rób to kilka razy dziennie przez pięć minut, pięć minut bez przerwy, aż ostygnie.
Jeśli ropień zerwie się sam, a Twój szczeniak ci pozwoli, spuszczając wodę letnią wodą, używając nasadki do zlewu, pomaga utrzymać ją w czystości i przyspiesza gojenie. Rób to raz lub dwa razy dziennie, aż się zagoi. Drenaż sprawia, że futro jest mokre i śmierdzące, a włosy mogą utrzymywać bakterie w miejscu i powolne gojenie. Odsuń długie futro z dala od obszaru. Twój weterynarz nadal będzie musiał ocenić ból i ewentualnie przepisać leki, aby zwalczać dalsze infekcje.
Zapobiegaj ropniom, zmniejszając szansę urazu szczeniąt. Sterylizacja lub spękanie znacznie zmniejszy agresję i kolejne rany ugryzienia. Nadzoruj obiekty do żucia i upewnij się, że oferowane są tylko bezpieczne alternatywy. Dobra higiena jamy ustnej i rutynowa opieka nad gruczołami odbytniczymi pomogą zmniejszyć ryzyko wystąpienia ropni w tych obszarach.