Olympic Equestrian Ilustrowana historia

01 z 10

Polo na igrzyskach olimpijskich

Historia olimpijskiego sportu jeździeckiego w fotografii

Pierwsze współczesne igrzyska olimpijskie, w których odbyły się zawody jeździeckie , odbyły się w 1900 r. W Paryżu we Francji. Zakwestionowano trzy dyscypliny: skok w skokach, skok wzwyż i skok w dal. Hacki i myśliwi (Chevaux de Selle) i trener pocztowy zostali zakwestionowani, ale nie uznano ich za oficjalne sporty olimpijskie. Na Igrzyskach Olimpijskich pojawiło się kilka sportów konnych, odkąd te początki i starożytny sport polo zostały zakwestionowane podczas Igrzysk Olimpijskich w Paryżu w 1924 roku. To zdjęcie przedstawia brytyjską drużynę polo z brązowego medalu.

02 z 10

Konie przybywające do doków na igrzyska w 1932 roku.

Ważne jest, aby osoby dbające o konie konkursowe zrozumiały stres związany z transportem i zmianą klimatu. Te konie wysyłane na Igrzyska Olimpijskie w Los Angeles w 1932 r. Wytrzymywałyby długą i nieprzyjemną jazdę. Dzisiejsza podróż zajmuje mniej czasu dzięki podróżom samolotowym, co również wiąże się z ryzykiem. Odpowiedni czas na odpoczynek i regenerację jest koniecznością. Podczas igrzysk olimpijskich w 1969 r. Rozważano dużą wysokość miasta Meksyk. Ciepło i wilgotność igrzysk olimpijskich w Atlancie w 1996 r. Były głównym problemem, który pobudził badania, które przynosiły dalsze korzyści koniom. Pekin dołożył wszelkich starań, aby zapewnić koniakom odpowiednią opiekę w upale i słabą jakość powietrza.

03 z 10

Zawodnicy skaczący przez płot podczas zawodów drużynowych trzydniowych

Ten obrazek pokazuje zawodników na torze przeszkód na igrzyskach w 1912 roku w Sztokholmie w Szwecji. Drogi i tory oraz przeszkody były częścią trzydniowej imprezy. Ale format został skrócony, a teraz trzydniowe wydarzenie obejmuje skoki , bieg i ujeżdżenie. Wszystkie fazy zdarzeń mają militarne korzenie. Ujeżdżenie testuje kontrolę i posłuszeństwo konia, wydając testy wytrzymałości, odwagi i atletyzmu, a testy skoków umiejętności wykazują posłuszeństwo, zwinność i sprawność.

04 z 10

Przeskakuj sędziów na trasę podczas zawodów Cross Country

To zdjęcie przedstawia zawodnika biorącego udział w sędziach mundurowych podczas trzydniowych zawodów na Igrzyskach Olimpijskich 1928 w Amsterdamie, Holandia. Niesamowicie wyglądający sędziowie skoczni, tacy jak te, zainspirują mnie do szybkiego skoku do następnego skoku! Ale sędziowanie skokowe nie zmieniło się znacząco, ponieważ nadal wymaga od osoby podjęcia decyzji, czy koń skasował skok bez zachowania, które mogłoby spowodować karę. Czy jeden dżentelmen trzyma w ręku stoper? Podobnie jak w każdym sporcie sportowym, sprzęt do pomiaru czasu stał się dokładniejszy, a zawodnicy noszą cyfrowe zegarki z dużymi odczytami, dzięki czemu mogą pozostać w "optymalnym czasie".

05 z 10

Eventer na Olimpiadzie w 1928 roku

Oto kolejna fotografia zawodnika biorącego udział w trzydniowych zawodach na Olimpiadzie w 1928 roku. Trzydniowe zawody olimpijskie obejmowały fazę "dróg i torów", która była zdarzeniem pokonanym w czasie przez szlaki i jezdnie oraz fazę przeszkód. Zarówno drogi, jak i tory i przeszkody zostały przerwane, a nacisk położono na skoki przez przeszkody, skoki i ujeżdżenie.

06 z 10

Pokazuj skokową fazę zawodów

Przed 1952 r. Olimpijscy jeźdźcy byli oficerami. Do 1952 roku kobiety i cywile nie mogli brać udziału w olimpijskich zawodach jeździeckich . To zdjęcie niemieckiego Heinricha von Moersa w fazie skoków przez przeszkody podczas trzydniowych zawodów podczas igrzysk w 1912 roku w Sztokholmie w Szwecji. Teraz bardzo ważną częścią sukienki do skoków przez przeszkody jest hełm!

07 z 10

Pierwsza kobieta, która wygrała olimpijski medal konny

Przed rokiem 1952 kobiety nie mogły brać udziału w olimpijskich zawodach jeździeckich. Drzwi zostały otwarte na Igrzyskach Olimpijskich w Helsinkach, gdzie Lis Hartel wygrał indywidualny srebrny medal w ujeżdżeniu. Powtórzyła swoje zwycięstwo w 1956 roku, kiedy zawody jeździeckie na Melbourne w Australii odbyły się w Sztokholmie w Szwecji z powodu australijskich przepisów dotyczących kwarantanny. Jej osiągnięcie było bardziej niezwykłe, ponieważ Hartel pokonał polio i nadal był sparaliżowany od kolan w dół.

08 z 10

Zwiększony dobrostan i bezpieczeństwo zwierząt dla koni i jeźdźców

Podczas gdy same sporty zmieniały się bardzo niewiele przez lata, priorytetem jest dbałość o dobro i bezpieczeństwo zarówno ludzi, jak i koni. Nowe materiały i technologia pozwalają projektować i produkować sprzęt ochronny dla konia i jeźdźca. Hełmy i ochraniacze klatki piersiowej stały się standardowym wyposażeniem skoczka. Kozaki i inne ochraniacze na nogi oraz bandaże pomagają utrzymać nogi konia. Smar do nóg pomaga koniom ślizgać się po skoku, w przeciwnym razie mogą zostać złapane. Lepsze zrozumienie metabolizmu i tego, co jest wymagane do utrzymania sportowca koniowatego, pomaga zapewnić długowieczność w sporcie. Projektanci kursów zawsze starają się budować kursy skoku i przełajowe, które są trudne, a jednocześnie tak bezpieczne, jak to tylko możliwe.

09 10

Skijoering na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich

Pokaz sportów na zimowych igrzyskach olimpijskich w 1929 roku.

Nie mogłem oprzeć się temu zdjęciu, mimo że zostało zrobione podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1928 w St. Moritz w Szwajcarii. Z biegiem lat zawody jeździeckie zostały uwzględnione w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich. Przedstawiono tutaj lotnictwo, a inne sporty, takie jak płaskie wyścigi, zostały włączone jako sporty pokazowe. Voltige (jazda konna lub artystyczna) została włączona do igrzysk olimpijskich w 1920 roku. Fédération Equestre Internationale (FEI) rozpoczęła się w 1921 r. Ze względu na potrzebę ustanowienia organu zarządzającego sportami konnymi. Od tego czasu FEI stała się autorytetem we wszystkich międzynarodowych wydarzeniach w ujeżdżeniu, skokach, trzydniowych zawodach, rajdach samochodowych, wytrzymałościowych, skokach przez przeszkody i pływanie w parach jeździeckich, chociaż na igrzyskach rywalizujemy tylko o ujeżdżenie, skakanie i wjazdy.

10 z 10

Pokaz sportów na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1920 roku

We wczesnej nowożytnej historii olimpijskiej uwzględniono imprezy konne, takie jak płaskie wyścigi, "jazda artystyczna" i skoki narciarskie. Płaskie wyścigi na śniegu są nadal wykonywane w północnej Europie.