Objawy i leczenie obleńców u szczeniąt
Glisty są jednym z najczęstszych pasożytów jelitowych szczeniąt. Nawet szczenięta, które pochodzą z nieskazitelnych hodowli i środowisk, często rozwijają się w glisty, ponieważ występują u prawie wszystkich szczeniąt po urodzeniu. Istnieje kilka rodzajów obleńców, technicznie zwanych nicieniami, ale gatunek Toxocara canis najczęściej występuje u psów. Glisty są przekazywane w kale lub zwymiotowane i wyglądają jak masa spaghetti.
W jaki sposób przekazywane są Roundwormy
Psy mogą zostać zarażone na cztery różne sposoby. Szczenięta mogą być zarażone przed urodzeniem, gdy niedojrzałe robaki przenoszą się do macicy. Szczenięta mogą również kontaktować się z norkami z karmionych mlekiem matek. Pasożyta może również ulec skurczowi, gdy szczenię lub dorosły pies połknie zakażone larwy znajdujące się w środowisku lub przez zjedzenie zainfekowanego żywiciela, takiego jak mysz lub ptak.
Cykl życia Roundworm
Kiedy szczenię połknie infekcyjne jajeczka, larwy, które wykluwają się w jelitach, później migrują do wątroby i płuc. Są kaszelowane i ponownie połykane, a następnie dojrzewają, gdy wracają do jelit.
Pasożyty rosną w dorosłe robaki o długości od jednego do siedmiu cali. Dojrzałe samice mogą złożyć 200 000 jaj o twardych skorupkach w ciągu jednego dnia, które przechodzą wraz z kałem i mogą żyć w środowisku przez miesiące lub lata. Jajka wykluwają się w larwy infekcyjne, kończąc cykl.
Starsze psy, które połknęły zakażone larwy, są bardziej odporne na robaki, a ich układ odpornościowy ma skłonność do zatrzymywania rozwoju robaka. Takie larwy po prostu przestają się rozwijać i pozostają tam, gdzie się znajdują. Innymi słowy, mogą osadzić się w mięśniach, nerkach, mózgu, a nawet oczach zwierzątka.
U samców psów i samic, które są spajane lub nigdy się nie rozmnażają, larwy pozostają trwale zamrożone w czasie.
Ale kiedy samica zajdzie w ciążę, te same hormony, które promują rozwój nienarodzonych szczeniąt, również stymulują robaki do wzrostu. Niedojrzałe glisty zaczynają ponownie migrować i zazwyczaj przenikają do łożyska lub gruczołów sutkowych, aby zainfekować szczenięta przed lub wkrótce po urodzeniu.
Zagrożenia i znaki obleńców
Glisty są rzadko zagrażające życiu, ale masowe infestacje mogą powodować uszkodzenie jelit, lub rzadko niedrożność jelit, a nawet pęknięcie. Częściej glisty atakują wchłanianie pokarmu dla szczeniąt.
Szczenięta z glistami często mają brzuchaty wygląd. Mogą również rozwinąć matową powłokę, ponieważ robaki zabierają składniki odżywcze, które utrzymują wygląd sierści na zdrowiu. Ciężkie ładunki mogą spowodować biegunkę lub śluz w kale. Właściciele szczeniaków zwykle diagnozują same robaki, gdy widzą, jak masło spaghetti przechodzi przez stolec lub zwymiotuje. Twój weterynarz może również zdiagnozować glisty, badając próbkę stolca szczeniaka pod mikroskopem i znajdując niedojrzałe jajeczka, co potwierdza, że dorosłe robaki są obecne w jelitach.
Leczenie Roundworms
Lekarze weterynarii zwykle przepisują leki dla obleńców.
Zabiegi te są uważane za bezpieczne nawet u dość młodych szczeniąt. Wiele środków zapobiegających dżdżownicom również chroni przed obrażeniami, ponieważ heartworm jest również rodzajem nicienia. Jest to ważne, ponieważ obleńce mogą również wpływać na dzieci.
Dzieci zagrożone
Dzieci mogą być narażone na ryzyko zakażenia Toxocara canis , głównie z powodu przypadkowego spożycia infekcyjnych stadiów robaka. Ewww! Ale tak naprawdę to najczęściej zdarza się, gdy dzieci smakują lub jedzą zanieczyszczony brud.
Pasożyt wywołuje u ludzi chorobę zwaną trzewną larwą wędrującą, w której niedojrzałe robaki nigdy nie osiągają dojrzałości, ale po prostu wędrują po całym organizmie. Objawy to gorączka, niedokrwistość, powiększenie wątroby, zapalenie płuc i inne problemy. Z powodu tego ryzyka u ludzi, Centers for Disease Control (CDC) zaleca, aby wszystkie szczenięta i ich matki poddane zostały zabiegom odrobaczania, niezależnie od tego, czy zdiagnozowano u nich pasożyta czy nie.
Te środki ostrożności, wraz z prostymi procedurami sanitarnymi, będą chronić zarówno szczenięta, jak i członków rodziny ludzkiej przed obrażeniami. Czyszczenia kału z podwórka szczeniąt co najmniej raz w tygodniu i nie pozwalaj małym dzieciom bawić się w "toalecie" psa.