Psowaty parwowirus jest bardzo zaraźliwy i potencjalnie śmiertelny
Psowaty parwowirus (zwany również parwowirusem) u psów jest bardzo zakaźną i potencjalnie śmiertelną chorobą wirusową występującą u psów. Najczęściej parwowirus powoduje zapalenie żołądka i jelit lub zapalenie żołądka i jelit.
O Parvovirusie
Psowaty parwowirus jest zakaźny i może przetrwać kilka miesięcy (niektórzy eksperci twierdzą, że nawet 2 lata) w środowisku, a także jest odporny na wiele środków dezynfekujących.
Zakażenie może wystąpić bezpośrednio poprzez kontakt z zarażonymi psami, ale rozprzestrzenia się również poprzez pośredni kontakt ze skażonymi powierzchniami i przedmiotami. Szacuje się, że parwowirus jest śmiertelny w 16 do 48% przypadków. Skonsultuj się z lekarzem weterynarii tak szybko, jak to możliwe, jeśli twój pies wykazuje oznaki parwowirusa.
Czynniki ryzyka
Psy w każdym wieku mogą uzyskać parvo, w zależności od historii szczepień, ale niektóre psy są bardziej podatne niż inne:
- Szczenięta w wieku od 6 do 20 tygodni są najbardziej podatne (czas trwania serii szczepień musi być w pełni ochronny).
- Nieszczepione psy.
- Niektóre rasy są bardziej narażone na parwowirusy, w tym na Rottweilery, American Pit Bull Terriery, Doberman Pinschers i owczarki niemieckie.
- Psy stresu lub inne infekcje jelitowe (w tym robaki) lub inne problemy zdrowotne mogą być bardziej zagrożone.
Objawy i objawy Parvovirus
Jeśli Twój pies ma następujące objawy, skonsultuj się z lekarzem weterynarii.
Jeśli przyczyną jest parwowirus, konieczne jest wczesne leczenie. Typowe objawy parwowirusa to:
Diagnoza Parvovirus
Wstępną diagnozę parwowirusa można przeprowadzić na podstawie wieku, historii szczepień, objawów i badania fizykalnego. Potwierdzeniem diagnozy jest wykrycie wirusa w próbce kałowej za pomocą zestawu do szybkiego testu.
Czasami zaleca się inne testy, takie jak badania krwi.
Leczenie Parvovirus
Leczenie zależy od ciężkości choroby i ma na celu opanowanie objawów do czasu, aż wirus przejdzie swój bieg. Niezbędna jest terapia płynami, aby zwalczyć odwodnienie. Leki są czasami stosowane w celu zmniejszenia wymiotów. Antybiotyki można stosować do zwalczania wtórnych infekcji bakteryjnych, aw bardzo ciężkich przypadkach można podać transfuzję krwi lub osocza. Hospitalizacja jest zwykle wymagana.
Zapobieganie Parvovirus
Szczepienie jest najlepszą bronią przeciwko parwowirusom. Twój weterynarz zaleci kurs szczepienia odpowiedni dla twojego psa. U szczeniąt pierwsza szczepionka jest zwykle podawana w wieku około 6-8 tygodni i powtarzana co 4 tygodnie do 16-20 tygodnia życia, a następnie szczepionki roczne.
Dopóki szczenięta nie otrzymają ostatniego szczepienia, należy zachować ostrożność, jeśli chodzi o ich kontakt z innymi psami i miejscami, w których psy często wypróżniają się (np. Psimi parkami), aby uniknąć narażenia w jak największym stopniu.
Ponieważ wirus przeżyje tak długo, jeśli masz psa z parwowirusem w twoim domu, powinieneś uważać na wprowadzenie nowego szczeniaka lub nieszczepionego psa przez co najmniej 6 miesięcy (być może dłużej). Porozmawiaj o zagrożeniach ze swoim weterynarzem.
Domowa pielęgnacja i dezynfekcja
Pies z parwowirusem powinien być odizolowany od innych psów, zwłaszcza szczeniąt. Zarażony pies może zrzucić wirusa przez 3 tygodnie lub dłużej po tym, jak zachoruje (w tym czasie należy pozostawić psa w domu, aby uniknąć rozprzestrzenienia wirusa na inne psy).
Parvovirus jest odporny na wiele środków dezynfekujących. Roztwór jednej części wybielacza na 30 części wody jest skuteczny, ale można go stosować tylko na produktach wybielających. Inne środki dezynfekujące, które są oznaczone jako skuteczne przeciwko parwowirusom, mogą być również używane i mogą być dostępne za pośrednictwem weterynarza. Jednak ponieważ wirus jest trudny do całkowitego wyeliminowania (szczególnie na podwórku), ważne jest, aby postępować zgodnie z zaleceniami weterynarza na temat wprowadzenia nowego psa do domu, nawet po dokładnej dezynfekcji.
Uwaga: ten artykuł jest przeznaczony wyłącznie do celów informacyjnych. Jeśli twoje zwierzę wykazuje jakiekolwiek oznaki choroby, skonsultuj się z weterynarzem tak szybko jak to możliwe.